ONZE KANJERS ZIJN BINNEN!!

Rond de klok van twee uur belden John en Marcel  met de mededeling dat ze binnen waren. Ze hebben Dakar gehaald. Ze staan bij het "roze meer". Geweldig!

Ze hebben vandaag veel over de weg moeten rijden. Onze vraag of ze de special over het strand al hadden gereden, of dat ze die nog moesten rijden, gaven ze als antwoord: Nee hoor we zijn binnen. Ze dachten niet dat ze dat nog moesten doen. Wij zijn benieuwd…

Ze gingen genieten van de motoren die nog binnen moesten komen, het was er nog lekker warm. Daarna hotel opzoeken en een feestie bouwen denken wij. Het waren korte gesprekken dus meer weten we niet.

Wel vertelde Marcel nog dat ie gisteren hard gevallen was en nu last had van zijn borstkas. Ook maar pilletjes geslikt en dan gaat het wel.

Maandagavond laat vliegen ze via Madrid naar Amsterdam. Dinsdagochtend om 09.30 uur landen ze op Schiphol en wij zullen ze daar opwachten.

De motoren komen per boot over en worden over 14 dagen in Antwerpen verwacht.

Als we nog nieuws horen vandaag dan zullen we dat zeker nog vermelden.

Gisteravond 23.00 uur (22.00 uur daar) ,toch nog een belletje gehad van Marcel. Hij liep nog in z’n T-shirt, het was nog erg warm. Verder had hij goed gereden, hoewel het weer erg zwaar was.

Nog xe9xe9n lange zware dag voor de boeg, vandaag dus en dan is het einde in zicht.

De route van vandaag was ingekort omdat er vannacht nog deelnemers niet in het bivak waren gearriveerd.

Ze zijn weer aangekomen in het bivak maar we hebben weer geen contact gehad. Geen bericht is goed bericht .

Morgen……De laatste rit . Zullen ze DAKAR halen?

Ze moeten morgen eerst  een verbindingsroute rijden van 315 km. naar Kayar.

Daarna een special van 14 km.  over het strand wat ze leidt naar de Finish in DAKAR…….

Wij hadden gisteren geen bericht ontvangen uit Mauretanixeb dus we dachten  mooi een avondje vrij te nemen. Maar nu we toch reacties hierop kregen zijn we er toch maar weer voor gaan zitten.Zo ver we via de satelliet konden volgen waren ze na een rit van 417 km. van Bou Lanouar naar Atar weer op tijd in het bivak.

Het begin van de ochtend was er geen verbinding met Mauretanixeb. Dat was wel even spannend omdat dit toch het risicovolle land is. We dachten, mogen we dit niet volgen maar gelukkig kwam dit later in de ochtend weer goed.

Vandaag ging de rit van Atar naar Foum El Tizigui.

Het was voor hun doen een korte rit van 195 km. maar naar we kunnen lezen en gisteren gehoord hebben van Martin Utberg, een zware  en zeer zanderige tocht. Een echte woestijnrally.

Naar we konden zien bleven ze weer rijden , ook bij elkaar. Ze hebben vast weer geen bereik want we hebben niets van ze vernomen, maar we gaan er vanuit dat het weer allemaal goed is gegaan. Als we de videofilmpjes bekijken is het daar bloedheet. Als je goed kijkt kun je ze ook zien rijden vanuit de helicopter met hun rode helmen, witte jassen op de rode motoren.

Vandaag hebben ze een lange verbindingsroute gereden van 346 km. Om zes uur vanmorgen begon de rit van Porto Rico naar Bou Lanouar. Om 8.15 belde John, daar kwam net het zonnetje op en werd het wat lichter. Ze stonden toen bij een benzinepomp , dat was maar goed ook want de tanken waren goed leeg. Na een koppie koffie werd de rit vervolgd door een 2 km.- stukje No man’s land.

Waarschijnlijk is er geen bereik meer want we hebben na vanmorgen niets meer gehoord. We konden wel weer zien dat ze rond 14.00 uur binnen waren. Lekker de tijd om te relaxen en te sleutelen en alles wat leuk is.

Nog een tip van het thuisfront: Op de site van www.heroeslegend.com  zijn heel veel schitterende foto’s te zien. Zo krijg je een beetje een indruk van de omgeving , het bivak, de sfeer etc. Het zelfde geldt voor de videobeelden.

Er zijn nog 1562 km. te gaan voordat ze zaterdag 22 maart Dakar bereiken.

Vandaag begon de brieffing met het trieste bericht dat Hubert Kosloff gisteren verongelukt is op de verbindingsroute. Dit was een emotioneel moment.

Hierna is toch de proef van start gegaan. Het waren weer 2 mooie specials om te rijden. Door de woestijn en door de duinen. Hierna volgde weer een hele lange verbindingsroute langs de kust, waarna ze weer rond 17.15 aankwamen in het bivak. Het was er weer prachtig weer, de mannen hadden even de tijd om te zonnen. Hierna nog even voor het donker wordt sleutelen aan de motoren. Andere banden, filtertje schoon, ketting en tandwielen nakijken, klaar is kees.

John z’n GPS was nog stuk , z’n display werkte niet. Hierdoor is ie heel even de weg kwijt geraakt maar al snel wist ie het juiste spoor weer te vinden. De helicoptermechanicixebns zijn hiervoor in het bivak om het weer te repareren.

Er is vandaag ook een douche gesignaleerd, in de vorm van een houten pallet met een paar stalen buizen en een douchegordijn.  Wat zullen ze weer lekker ruiken.

Gister was het een gezellige avond in het bivak, waarin ze een compilatie van de afgelopen week op groot beeld gezien hebben.

Het is maar goed dat er ook dames mee zijn, want die zorgen er voor dat de heren weer knap voor de dag komen. John werd geadviseerd zich toch maar eens te scheren.

Vanmorgen werden er luchtfoto’s van het bivak gemaakt. Aan het einde vloog de helicopter te laag, waardoor de hele bivaktent de lucht in ging en iedereen zat onder het stof. Dit was einde ontbijt.

De rit ging vandaag voorspoedig, alles zat mee. De HM motoren doen het goed.John maakte op het einde nog een wheely, waardoor er een draad los ging van z’n ico teller.Waarschijnlijk is er nog wat los want hij was een tijdje uit de lucht .Dit werd ,na een broodje genuttigd te hebben na aan komst in het bivak, weer hersteld. Als de meeste rijders binnen zijn, wordt het eten geserveerd, dit zal rond een uur of 10 zijn.

De rit ging door een prachtige bergpas en langs zout water,wat een mooie nevel veroorzaakte,veel drommedarissen langs de route, die af en toe in de weg liepen,toeteren hielp niet.Weer veel stenen. Het zijn prachtige, maar zware ritten.

Eerst nog even de dag van gisteren toelichten. Marcel bleek de dag ervoor gevallen te zijn en hierdoor is zijn roadbook, Gps  en E-track ws los gaan zitten en door de hobbels en bobbels van de enorme stenen is het gisteren afgebroken. Het leek daardoor alsof ie niet meer verder reed maar door hulp van de helicopterpiloot die hem hielp de boel vast te zetten, kon hij achter Stan Knuiman aan het bivak bereiken.

Tot twaalf uur vannacht zijn de mannen bezig geweest de boel weer te repareren. Na een korte nacht ging om vijf uur de wekker en om zes uur werd er weer gestart. Ze hebben eerst de laatste special van gisteren gereden. Daardoor verviel de laatste special van vandaag, begrepen wij. De tocht van vandaag was wel 600 km.  waarvan 200 km. alleen maar stenen. Door de zandstorm van gisteren is er nog een paal van de bivaktent op Marcel z’n hoofd gevallen. Deed best zeer, maar even een pilletje erin en gaan maar weer.

Met de pols van John gaat het redelijk. Hij wordt aan alle kanten vertroeteld door pillen, zalfjes en goede raad. Zijn linkerhand is achteraf nog pijnlijker. Het rijden gaat goed, rustig aan en stuur wat losjes vasthouden.

Ze zijn alletwee vandaag weer aangekomen in het bivak, volgens John lijkt het wel een camping. Dicht bij het strand, het was lekker warm weer, zo’n 30 gr. Dat was om half zes vanavond.

Gelukkig allemaal weer in het bivak….

John en zijn groepje zijn uiteindelijk vanmorgen om acht uur gestart, na een heerlijk ontbijtje.

Ze hebben het bivak Mhamid laten liggen , via de openbare weg zijn ze halverwege de route weer aangesloten bij de rest. Marcel is vanmorgen gestart nadat de meeste achterblijvers ook weer waren gearriveerd. De route is mede door gisteren ingekort.  Rond een uur of twee zagen we dat marcel niet meer reed. Zijn e-track bleef op 14.06 staan. We konden hem helaas niet bereiken, dus geen idee wat er aan de hand is. Wel weten we nu dat zijn motor rond 20.45 in het bivak is aangekomen.

Door een zandstorm zijn de specials afgelast , vervolgens hebben de deelnemers  zich gegroupeerd en zijn naar een ander bivak gereden.

We wachten af wat de dag van morgen brengt…..

Eindelijk, na een hele spannende dag om 19.00 uur kontakt met John.

Hij had vannacht zeer slecht geslapen van de pijn in z’n pols, dacht dit wordt niets vandaag.Uiteindelijk toch gestart met veel pijnstillers. Ze mochten niet gelijk starten.John had met Marcel afgesproken dat Marcel gewoon zou rijden en John zou het rustig aan doen om te kijken hoe het ging.Marcel ging voortvarend John kwam al gauw met 2 dames te rijden,die om de haven klap lagen,John bleef ze assisteren met het om hoog sjouwen van de ktm’s en het herstellen daarvan. Het schoot al met al niet erg op.

De 2e speciale werd afgelast,ze kregen een andere route, daar ging het mis. Marcel kwam met een grote omweg in het bivak terecht,maar John en z’n maten kregen te horen dat ze rechts af moesten en volgens ons had dit links af moeten zijn.

John en inmiddels 5 mederijders zijn op zo’n 50 km van het oude bivak belandt. Ze kregen van de organisatie het advies om een hotel te zoeken en morgen om 5.00 uur weer te vertrekken naar het nieuwe bivak.Het eerste stuk zal nog wel lukken , want ze hebben een kaart, het laatste stuk gaat door de woestijn ,dus dat zal moeilijker worden.

Een plaatselijk jongetje heeft hun het hilton hotel gewezen waar ze gegeten en overheerlijk gedouched hebben, hierna hun heerlijk ruikende kleding weer aangetrokken.

Met Marcel hebben we geen contact gehad.We hopen wel dat hij op de hoogte is.

Morgen een rit van 264 km van Mhamid naar Akka Iguiren

We hebben weer contact gehad vanaf half zes vanavond. Marcel belde dat ie binnen was .

Eerst nog even een berichtje over gisteren, zoals ze het zelf hebben beleefd;

John en Marcel dachten dat ze met een touristische trip bezig waren. Van de verbindingsroute hebben ze zo genoten dat ze hierdoor te laat bij de start aankwamen. Het gevolg: als laatste mochten ze van start gaan, en ze kregen de volle mep aan strafpunten. Na als laatste van start te zijn gegaan, kwamen ze wel even als eerste binnen. Prima gegaan dus!

Vandaag van Borg de bel Frissatxe9 naar Erg Chebbi totaal 418 km.

Vanmorgen vroeg weer van start gegaan . Ze hebben 3 specials gereden, waarvan 2 oude Dakar-routes, xe9xe9n uit 2006 en xe9xe9n uit 2007. Het was een rit van duinen met palmbomen, heel veel stenen en nog meer kleine steentjes, daarop is John helaas onderuit gegaan. Het was een moeilijke rit. Veel valpartijen voor de deelnemers. Exe9n is er met de helikopter afgevoerd. Hier en daar moest er dus hulp worden verleend ook door John en Marcel. Gelukkig waren ze wel als xe9xe9n van de eerste in het bivak want tijdens dit schrijven horen we van John dat er nog heel veel onderweg zijn. Hierdoor is ook de laatste special geschrapt.

Het is op dit moment, daar 21.00 uur, nog lekker warm maar ze moeten nog steeds eten. De motors zijn klaargemaakt voor morgen. Ketting en tandwielen vervangen, filters weer schoon.

De val van John heeft nog wel gevolgen voor zijn pols. De arts heeft er naar gekeken en getaped met een gelei eronder. Pilletje erin en hopen maar dat het niet is gebroken.(De dokter had geen fotocamera mee)

We hopen dat ze wel lekker kunnen slapen, Marcel zijn matje is al lek en de slaapzak veel te warm.

Op naar morgen. Een tocht van 393 km naar Mhamid.